සුපර් ස්ටාර් | Supper Star

සුපර් ස්ටාර් | Supper Star

මට උවමනා වුණේ අඬන්න. මේ හැමදේම මට මහා බරපතල විදියට දැනෙමින් තිබුණා. මේ වගකීම් සමග ආපු ආතතිය මාව ගිලගනිමින් තිබුණා. මම මුකුත් හිතන්නත් කලින් ජුන් මට එහා පැත්තෙන් වාඩිවෙලා මාව එයාගෙ උකුල උඩට ඇදගත්තා.

“මොනවද ඔයා කරන්නේ?” එයාගෙන් ගැලවෙන්න උත්සාහ කරමින් මම කෙඳිරුවා. ජුන්ගේ ග්‍රහණය තවත් වැඩිවුණා. එයා මාව එයාගෙ පපුවෙ පැත්තකට තද කරගත්තා.

“ජුන්, මට බැහැ.” ගැලවෙන්න උත්සාහ කරමින් මම කිවුවා.

“මිනිත්තු දහයයි,” එයා කිවුවා.

මම දඟලන එක නවත්තලා ඔළුව හැරෙවුවා. අපේ මූණු අතර තිබුණෙ අඟල් ගාණක පරතරයක්.

“මට බැහැ ජුන්,” මම කිව්වා. “මිනිත්තු දහයෙන් මනුස්සයෙකුට නැවතීමත් වෙන්න පුළුවන්ද කියල මට විශ්වාස නැහැ.”